ΑΓΙΟΚΑΜΠΟΣ ΑΓΙΟΣ ΒΑΡΒΑΡΑ

Αγιος 

Σε απόσταση 6 χιλιομέτρων από τα Λουτρά της Αιδηψού και σε μία περιοχή κατάφυτη από ελαιόδεντρα και οπωροφόρα βρίσκεται το χωριό Αγιος. Είναι ένα απΆ τα μεγαλύτερα χωριά της Β. Ευβοίας και πήρε το όνομά του κατά μία εκδοχή από ένα γέρο που εμφανίστηκε και προειδοποίησε τους κατοίκους για επικείμενη Τούρκικη επιδρομή, έτσι ώστε να προετοιμαστούν και να μη καταστραφούν. Πιστεύοντας πως ο σωτήρας τους ήταν κάποιος Αγιος, χωρίς ιδιαίτερη αναφορά σε κάποιο συγκεκριμένο, βάφτισαν το χωριό «Αγιος» τιμώντας τον προστάτη τους. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας διαμορφώθηκε στη σημερινή του μορφή, μετά από τις καταστροφές που είχε υποστεί προγενέστερα, λέγεται δε ότι εδώ διαβάστηκε η πρώτη προκήρυξη της επανάστασης του 1821 στην Εύβοια. Πολιούχος του Αγίου είναι ο Αγιος Γεώργιος ,που την παραμονή της εορτής του γίνεται περιφορά της εικόνας ,ενώ γνωστοί είναι οι εορτασμοί της Ευαγγελίστριας και του Αγιου Σάββα που είναι και η μοναδική εκκλησία σε επίπεδο ονόματος σε ολόκληρη την Β. Εύβοια. Χαρακτηριστικό του Αγίου είναι το γεφύρι του. Ένα γεφύρι που η παράδοση θέλει το χτίσιμό του να συνδέεται με θρύλο για το «στοίχειωμα» μίας αθώας κοπέλας, με συνέπεια οι γεροντότεροι να διηγούνται τραγελαφικές ιστορίες που διαδραματίζονταν κατά τη διάρκεια της νύχτας με αυτούς που το περνούσαν φωνάζοντας ή τραγουδώντας.
Αγιόκαμπος.
Το «επίνειο» του Αγίου είναι ο Αγιόκαμπος. Στα αρχαία χρόνια στη θέση αυτή υπήρχε η πόλη «Διός» χτισμένη από τους Αθηναίους. Ήταν η πόλη που οι κάτοικοί της είχαν σαν κύρια ασχολία την παραγωγή πορφύρας, που χρησίμευε στη βαφή βασιλικών ενδυμάτων. Η προέλαση των Δάτη και Αρταφέρνη είχε σαν αποτέλεσμα την πλήρη καταστροφή της αρχαίας πόλης, με φυσικό επακόλουθο τη μη ύπαρξη ιστορικών στοιχείων για τη θέση της. Η αρχαιολογική σκαπάνη του 19ου αιώνα έφερε στο φως σημαντικά ευρήματα μεταξύ των οποίων και νομίσματα της Ιστιαίας. Από τότε που απόκτησε πορθμειακή γραμμή με τη Γλύφα που βρίσκεται απέναντι στο νομό Μαγνησίας, αποτελεί το συνδετικό κρίκο μεταξύ της Β. Εύβοιας και της Κεντρικής και Βορείου Ελλάδας. Η πεντακάθαρη θάλασσα με τα άφθονα ψάρια και θαλασσινά, τα εστιατόρια, οι ταβέρνες και τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης είναι τόπος προορισμού για πάρα πολλούς παραθεριστές. Η παραλία του Αγιόκαμπου αν και όχι τόσο γνωστή ή φημισμένη, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από άλλες τουριστικά αναδειγμένες, αφού δίνει την ευκαιρία σε αυτόν που το επιθυμεί να την ανακαλύψει και να ζήσει την απέραντη ομορφιά της. Η διαμονή γίνεται σε ενοικιαζόμενα δωμάτια και γκαρσονιέρες με τη χαρακτηριστική φιλοξενία των ιδιοκτητών τους.
Βαρβάρα.
Ο οικισμός της Βαρβάρας δίπλα στον Αγιο, δίνει έναν ξεχωριστό τόνο στην περιοχή, με τη θέα προς τη θάλασσα και την πολιτισμική του κουλτούρα που φανερώνεται στο πανηγύρι του εορτασμού του Σωτήρος, κάτω από το γεροπλάτανο της πλατείας του χωριού. Οι κάτοικοι του, Ποντιακής καταγωγής, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά το 1923, ενώ το ’33 άρχισε η κατασκευή του οικισμού βάση σχεδίου. Σήμερα το χωριό κατοικείται από λίγα άτομα, αλλά τις ημέρες των διακοπών (καλοκαίρι, Χριστούγεννα, Πάσχα ) ζωντανεύει από καταιγισμό επισκεπτών, ντόπιων και ξένων.